Najlepsi Bramkarze w Historii: Artur Boruc

Foto: Wikipedia

Dzisiaj w cyklu o najlepszych bramkarzach w historii przedstawimy sylwetkę jednego z najważniejszych golkiperów w polskim futbolu ostatnich lat. Mowa o Arturze Borucu, który budzi skrajne emocje, jedni go kochają, inni nienawidzą. Nie można mu jednak zarzucić braku talentu i woli walki, którą pokazywał praktycznie w każdym rozegranym meczu.

Artur Boruc przyszedł na świat 20 lutego w Siedlcach, gdzie w miejscowej Pogoni stawiał swoje pierwsze piłkarskie kroki. Z dyscyplin sportowych mógł wybrać hokej na lodzie, gdyż przez wiele lat uprawiał go jego ojciec. Młody Boruc pozostał jednak przy futbolu.

Do Pogoni Siedlce dołączył w wieku 9 lat, a swój debiut w seniorskiej drużynie zaliczył w wieku 16 lat. Pierwszymi udanymi meczami w trzeciej klasie rozgrywkowej przyciągnął uwagę Legii Warszawa.

Do stolicy trafił w wieku 19 lat. Najpierw trafił do drugiego zespołu Legii, a później został wypożyczony do Dolcanu Ząbki. Swój pierwszy mecz w Ekstraklasie rozegrał w 2002 roku. Podczas sezonu 01/02 rozegrał 5 meczów i zdobył z Legią Mistrzostwo Polski. Miejsce w podstawowym składzie wywalczył w połowie następnego sezonu. Pozostał podstawowym bramkarzem już do końca pobytu w Warszawie. W Legii strzelił swojego jedynego gola w karierze, wykorzystując rzut karny przeciwko Widzewowi.

Lipiec 2005 roku przyniósł mu przeprowadzkę do Szkocji. Za 800 tysięcy euro Boruc trafił na roczne wypożyczenie do Celticu Glasgow. Po tym okresie Szkoci dołożyli Legii niemal drugie tyle, by Artur został na dłużej częścią tego zespołu. Polak stał się legendą Celticu poprzez dobrą grę i prowokacje w stronę odwiecznych rywali – Rangersów. Boruc zdobył w Szkocji trzy tytuły mistrzowskie, jeden puchar kraju i dwa puchary ligi. Zachowywał się bardzo kontrowersyjnie podczas meczów z Rangersami. Ale to za nieustępliwość między słupkami pokochali go kibice.

Po pięciu owocnych latach Boruc opuscił Szkocję, by przenieść się do Fiorentiny. Zespół z Serie A zapłacił za niego 3,6 miliona euro. Początkowo miał być tylko zmiennikiem Sebastiana Freya. Boruc wykorzystał swoją szansę, gdy zastępował kontuzjowanego Francuza. Podczas dwóch lat we Włoszech Boruc rozegrał 62 mecze w Serie A. Aż 24 razy zachował czyste konto co stawiało go wtedy w europejskiej czołówce. Mimo bardzo udanego okresu, nie przedłużono z nim kontraktu. Artur postanowił wrócić na wyspy.

Polak trafił do Southampton. Po raz kolejny musiał wykazać się cierpliwością, ale ponownie wykorzystał swoją szansę. W pierwszym sezonie wystąpił w 20 ligowych spotkaniach, a w kolejnym w 29, z których niemal połowę skończył z czystym kontem.

Po pozyskaniu przez zespół Świętych Frasera Forstera, Borucowi przypadła rola rezerwowego. Ten jednak nie miał zamiaru grzać ławy i w 2014 roku został wypożyczony do AFC Bournemouth.

Tu po raz kolejny stanął na wysokości zadania. Swoją świetną postawą między słupkami przyczynił się w dużym stopniu do wygrania Championship i awansu do Premier League. Po tym sezonie Bournemouth oficjalnie zatrudniło Boruca na stałe i w tej drużynie gra do dnia dzisiejszego. Nie pełni już roli podstawowego golkipera, ale pojawia się często w meczach pucharowych gdzie nadal pokazuje, że mimo wieku jest w doskonałej dyspozycji.

Artur Boruc w reprezentacji Polski zadebiutował pod koniec kwietnia 2004 roku w meczy z Irlandią. Spędził wtedy na boisku 31 minut zmieniając Jerzego Dudka. Paweł Janas ostatecznie osadził Boruca jako podstawowego bramkarza przez Mundialem 2006, kiedy to Dudek nie dostał nawet powołania, mimo, że w eliminacjach rozegrał więcej spotkań niż Boruc.

Postawienie na Boruca zaszokowało całą Polskę, ale ten nie uległ presji i był jednym z niewielu Polaków, którzy nie zawiedli na Niemieckich boiskach.

Boruc powrócił do kadry w połowie eliminacji do Euro. Polacy ponownie awansowali na duży turniej i ponownie pierwszym bramkarzem został Boruc. Zagrał on we wszystkich meczach, w których cztery razy wyciągał piłkę z siatki. Znowu był chyba jedynym piłkarzem, który nie może się wstydzić swoich występów. Wszyscy pamiętamy jego świetne interwencje chociażby z meczu z Austrią.

Pozycja Boruca w kadrze zaczęła słabnąć. Wystąpił tylko w kilku spotkaniach eliminacji do Mundialu, na który nie awansowaliśmy. Nie znalazł się również w kadrze na Euro 2012. Cierpliwość i ciężka praca opłaciła się po raz kolejny, gdyż wrócił do kadry podczas eliminacji do MŚ 2014. Awans na mundial był jednak poza zasięgiem naszych piłkarzy. Po przejęciu reprezentacji przez Adama Nawałkę Boruc był regularnie powoływany. W eliminacjach do Euro 2016 nie wystąpił, ale stanowił niesamowitą motywację dla swoich kolegów. Jego charyzma i zagrzewanie do walki z pewnością pomogły w osiągnięciu dobrego wyniku na francuskich boiskach. Po turnieju rozstał się z reprezentacją, ale nadal kontynuuje karierę na wyspach. Ostatni mecz w kadrze rozegrał 10 listopada 2017 roku. Było to towarzyskie spotkanie z Urugwajem.

Sukcesy Artura Boruca:

Legia Warszawa:
Mistrzostwo Polski: 2001/2002
Puchar Ligi Polskiej: 2001/2002

Celtic:
Mistrzostwo Szkocji: 2005/2006, 2006/2007, 2007/2008
Puchar Szkocji: 2006/2007
Puchar Ligi Szkockiej: 2005/2006, 2008/2009

Bournemouth:
Mistrzostwo Championship: 2014/2015

Osiągnięcia indywidualne:
– Piłkarskie Oscary 2005 – Najlepszy Bramkarz Ligi Polskiej
– Odkrycie Roku 2004 według tygodnika „Piłka Nożna”
– Najlepszy piłkarz Warszawy w 2004 według „Gazety Wyborczej”
– Najlepszy Piłkarz Legii w sezonie 2004/2005 w VIII Plebiscycie Czytelników tygodnika „Nasza Legia”
– Piłkarz sezonu 2004 i 2005 w plebiscycie serwisu internetowego Legia LIVE!
– Postać Roku 2004 i 2005 w plebiscycie „eLki” serwisu internetowego Legia LIVE!
– 2. miejsce w plebiscycie na najlepszego piłkarza Szkocji sezonu 2006-2007
– 3. miejsce na świecie wśród bramkarzy w 2007 według włoskiej gazety „La Gazzetta dello Sport”
– 2007 – specjalne wyróżnienie w 40. edycji Konkursu Fair Play przez Polski Komitet Olimpijski (PKOl)
– W 2008 Artur Boruc został nominowany przez Międzynarodową Federację Piłkarzy Zawodowych (FIFPro), obok Gianluigiego Buffona, Ikera Casillasa, Petra Čecha i Edwina van der Sara, do najlepszej drużyny sezonu 2007/2008. Tytuł ostatecznie przypadł Hiszpanowi.
– 52. miejsce na liście 100 najlepszych piłkarzy 2008 roku według magazynu „FourFourTwo”. Spośród bramkarzy wyprzedzili go jedynie Hiszpan Iker Casillas (4. miejsce) oraz Włoch Gianluigi Buffon (19.).
– 6. miejsce w plebiscycie „Top 10 piłkarzy z Mazowsza” według Warszawa.sport.pl.
– Piłkarz Roku A.F.C. Bournemouth: 2017
– Człowiek Roku w plebiscycie tygodnika Piłka Nożna: 2017

Paweł Gębusiak
O Paweł Gębusiak 495 artykułów
Absolwent UWM w Olsztynie na kierunku Ekonomia, Uniwersytetu w Białymstoku na kierunku Polityka Społeczna oraz Politechniki Białostockiej na kierunku Informatyka. Mistrz Polski WPF 2018 w kulturystyce w kategorii Bodybuilding Disabled. Sportowiec z krwi i kości, pasjonat.

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*