Mistrzowie Skoków Narciarskich: Matti Nykaenen – skoczek idealny

Foto: Wikipedia

Kolejnym bohaterem cyklu o mistrzach skoków narciarskich jest Matti Nykaenen. Jest jedynym skoczkiem, który ma na koncie Kryształową Kulę, mistrzostwo olimpijskie, mistrzostwo świata, triumf w Turnieju Czterech Skoczni oraz mistrzostwo świata w lotach. W tej kwestii pozostaje niedościgniony do dnia dzisiejszego.

Matti Nykaenen przyszedł na świat 17 lipca w Jyvaskyla. Jest uznawany za skoczka wszechczasów. Swój pierwszy skok oddał w wieku 7 lat w 1970 roku. Podczas swoich występów w Pucharze Świata nie miał sobie równych, do tego stopnia, że można było w ciemno obstawiać, że wygra konkurs. Posiadał doskonałe predyspozycje do skakania. Mierzył 177 cm przy 56 kg wagi. Z uwagi na doskonałe wyszkolenie techniczne był skoczkiem idealnym. Jego doskonałość ukazywała się przede wszystkim w momencie wybicia na progu skoczni.

W swojej książce Matti Pulli, były trener Nykaenena opisuje jego zalety do których należał: niezłomny charakter sportowca, wrodzona umiejętność latania, trening, który był dla niego pasją oraz nerwy ze stali. Niektórzy myślą, że jego talent dał mu wszystko, on jednak na swój sukces musiał bardzo ciężko pracować.

Jego pierwszym poważnym sukcesem było Mistrzostwo Świata Juniorów 1981. Potem worek z sukcesami sam się rozwiązał. Pierwsze seniorskie Mistrzostwa Świata na jakich wystąpił i wygrał odbyły się w Oslo na Holmenkollen. Fin najlepiej poradził sobie w ciężkich warunkach pogodowych (było bardzo mglisto) i zdobył złoto. Był to jedyny medal dla Finlandii na tym czempionacie. Po tych zawodach miał w kraju status bohatera narodowego.

Później rozpoczął się cudowny okres dla Fina. W 1983 roku zdobył Puchar Świata i wygrał Turniej Czterech Skoczni. Rok później miał drugie miejsce w Pucharze Świata i ponownie zwyciężył w TCS.

Pierwszy raz doznał poważnej porażki na Olimpiadzie w Sarajewie w 1984 roku na normalnej skoczni. Po pierwszej serii prowadził o 3,6 punktu, ale podczas drugiej próby zachwiał się na rozbiegu i to zepsuło skok. Zajął wtedy drugie miejsce, a zwycięzcą okazał się Jens Weissflog. Wygrał za to na dużym obiekcie.

W 1985 roku zdobył Mistrzostwo Świata w lotach narciarskich. Wygrał również kolejny raz Kryształową Kulę, zdobył drugie miejsce w TCS i trzecie na Mistrzostwach Świata. Rok później znowu wygrał Puchar Świata.

W swojej karierze dwukrotnie bił rekord w długości skoku na mamucich obiektach. Po raz pierwszy dokonał tego w Oberstdorfie w 1984 roku. Osiągnął wtedy odległość 185 metrów. Kolejny rekord pobił rok później w Planicy osiągając wtedy 191 metrów.

Imię Mattiego Nykaenena zapisało się na stałe w historii sportu dopiero po Olimpiadzie w Calgary w 1988 roku. Podczas konkursu na normalnym obiekcie wygrał z Czechem Pawłem Plocem o 17 punktów, a podczas konkursu na dużym obiekcie zwyciężył różnicą 16,1 punktu. W zawodach drużynowych Finlandia również zdobyła złoty medal, a Nykaenen oddał dwa najdłuższe skoki.

Matti Nykaenen posiada w swoim dorobku aż cztery złota olimpijskie i tylko Simon Ammann ma w swojej kolekcji więcej medali indywidualnych. Razem z Kamilem Stochem są jedymi skoczkami, którzy zdobyli złoto olimpijskie na dwóch Igrzyskach z rzędu.

W życiu prywatnym miał ogromne problemy z alkoholem. Po konkursie w Garmisch-Partenkirchen w 1987 roku został wyrzucony z Turnieju Czterech Skoczni z zakazem występu w kilku kolejnych konkursach. Powodem były straty wyrządzone pod wpływem alkoholu w hotelu, w którym był zakwaterowany. Rok później został również na krótko zawieszony przez fińską federację. Kilkukrotnie rozwodził się. Po zakończeniu kariery w 1991 roku został piosenkarzem rockowym i zdobył nawet złoty krążek na fińskim rynku fonograficznym. Imał się bardzo różnych zajęć, był politykiem, ale i striptizerem w nocnym klubie. Nigdy nie bał się kontrowersji. Mówiono o nim głośno i często.

Osiągnięcia i kariera:

Przebieg kariery:

» Pierwszy skok: 1970
» Debiut w reprezentacji: 1981
» Debiut w Pucharze Świata: Lahti 1981
» Pierwsze punkty w Pucharze Świata: Lahti 1981
» Zwycięstwa w Pucharze Świata: 46
» Rekord życiowy: 191,0 m
» Zakończenie kariery: 1991

Wygrane w Pucharze Świata:

» Garmisch-Parten. (Niemcy) – 1 stycznia 1989
» Sapporo (Japonia) – 17 grudnia 1988
» Lahti (Finlandia) – 6 marca 1988
» Lahti (Finlandia) – 4 marca 1988
» St.Moritz (Szwajcaria) – 20 stycznia 1988
» Bischofshofen (Austria) – 6 stycznia 1988
» Innsbruck (Austria) – 3 stycznia 1988
» Garmisch-Parten. (Niemcy) – 1 stycznia 1988
» Sapporo (Japonia) – 20 grudnia 1987
» Sapporo (Japonia) – 19 grudnia 1987
» Thunder Bay (Kanada) – 6 grudnia 1987
» Thunder Bay (Kanada) – 5 grudnia 1987
» Falun (Szwecja) – 8 marca 1987
» Lahti (Finlandia) – 1 marca 1987
» Thunder Bay (Kanada) – 7 grudnia 1986
» Planica (Jugosławia) – 22 marca 1986
» Lahti (Finlandia) – 2 marca 1986
» Lahti (Finlandia) – 1 marca 1986
» Sapporo (Japonia) – 26 stycznia 1986
» Sapporo (Japonia) – 25 stycznia 1986
» Klingenthal (NRD) – 17 stycznia 1986
» Harrachov (Czechosłowacja) – 11 stycznia 1986
» Strbske Pleso (Czechosłowacja) – 24 marca 1985
» Strbske Pleso (Czechosłowacja) – 23 marca 1985
» Oslo (Norwegia) – 10 marca 1985
» Lahti (Finlandia) – 1 marca 1985
» Sapporo (Finlandia) – 9 lutego 1985
» Innsbruck (Austria) – 4 stycznia 1985
» Oberstdorf (Niemcy) – 18 marca 1984
» Oberstdorf (Niemcy) – 17 marca 1984
» Lahti (Finlandia) – 4 marca 1984
» Lahti (Finlandia) – 2 marca 1984
» Sarajevo (Jugosławia) – 18 lutego 1984
» Planica (Jugosławia) – 26 marca 1983
» Falun (Szwecja) – 27 lutego 1983
» Vikersund (Norwegia) – 20 lutego 1983
» Vikersund (Norwegia) – 19 lutego 1983
» Vikersund (Norwegia) – 18 lutego 1983
» Thunder Bay (Kanada) – 23 stycznia 1983
» Lake Placid (USA) – 16 stycznia 1983
» Lake Placid (USA) – 15 stycznia 1983
» Innsbruck (Austria) – 4 stycznia 1983
» Cortina d’Ampezzo (Włochy) – 18 grudnia 1982
» Kulm (Austria) – 12 marca 1982
» Oslo (Norwegia) – 28 lutego 1982
» Oberstdorf (RFN) – 30 grudnia 1981

Klasyfikacje turniejów:

» 1989 – 2 miejsce na TCS
» 1988 – 1 miejsce w Pucharze Świata
» 1988 – 1 miejsce na TCS
» 1988 – 1 miejsca na ZIO w Calgary (normalna i duża skocznia)
» 1987 – 2 miejsce na MŚ w Oberstdorfie
» 1986 – 1 miejsce w Pucharze Świata
» 1985 – 2 miejsce na TCS
» 1985 – 1 miejsce w Pucharze Świata
» 1985 – 3 miejsce na MŚ w Seefeld
» 1985 – 1 miejsce na MŚ w lotach narciarskich w Planicy
» 1984 – 3 miejsce na TCS
» 1984 – 2 miejsce w Pucharze Świata
» 1984 – 1 miejsce na MŚ w Sarajevie (druż.)
» 1984 – 2 miejsce na ZIO w Sarajevie (normalna skocznia)
» 1984 – 1 miejsce na ZIO w Sarajevie (duża skocznia)
» 1983 – 1 miejsce w Pucharze Świata
» 1983 – 1 miejsce na TCS
» 1982 – 4 miejsce na MŚ w Oslo/Holmenkollen (normalna skocznia)
» 1982 – 1 miejsce na MŚ w Oslo/Holmenkollen (duża skocznia)
» 1981 – 1 miejsce na MŚJ w Schonach

Paweł Gębusiak
O Paweł Gębusiak 486 artykułów
Absolwent UWM w Olsztynie na kierunku Ekonomia, Uniwersytetu w Białymstoku na kierunku Polityka Społeczna oraz Politechniki Białostockiej na kierunku Informatyka. Mistrz Polski WPF 2018 w kulturystyce w kategorii Bodybuilding Disabled. Sportowiec z krwi i kości, pasjonat.

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*